چاقی کودکان و نوجوانان

دکتر محمود راد

04 خرد چاقی کودکان و نوجوانان

اضافه وزن و چاقی کودکان و نوجوانان

چاقی نوجوانان شایع‌ترین مشکل بهداشتی میان نوجوانان کشورهای پیشرفته بین سنین ۱۲ تا ۱۷ سال است. مطالعات اخیر حاکی از افزایش سریع میزان بروز چاقی به‌خصوص در میان کودکان و نوجوانان در کشورهای مختلف است.

امروزه حداقل ۲۷٪ کودکان و ۲۱٪ نوجوانان چاق هستند که این امر افزایش ۵۴ درصدی در چاقی کودکان و افزایش ۳۹ درصدی را در چاقی نوجوانان در طی دو دهه اخیر نشان می‌دهد. با این روند افزایش چاقی در دوران کودکی و نوجوانی تخمین زده می‌شود که ۷۰٪ نوجوانان چاق تبدیل به بزرگسالان چاق شوند.

کودکان چاق در مقابل مشکلات بهداشتی متعددی از جمله کاهش توان کاری (اختلالات ارتوپدی و ریوی)، مقاومت انسولین و پرفشاری خون قرار دارند. کودکان چاق زودتر از همسالان خود به بلوغ می‌رسند که این امر موجب کوتاه شدن دوره‌ی رشد طولی استخوان و کوتاه قدی آن‌ها می‌گردد.

شیوع چاقی در نوجوانان فقط به کشورهای غربی محدود نمی‌شود. صرف نظر از عوامل ژنتیکی، الگوی مصرف مواد غذایی به عنوان عامل مهم شیوع چاقی و چاقی شکمی محسوب می‌شود.

پژوهشگران نشان داده‌اند که مصرف انواع خاصی از غذاها مانند غذاهای غنی از چربی و کم فیبر و نیز مصرف گوشت و چربی‌های اشباع با میزان شیوع چاقی و چاقی شکمی ارتباط معنی‌دار داشته است.

مطالعات مربوط به کشورهای اسکاندیناوی و آمریکا روند کاهش صبحانه و انرژی حاصل از آن را در میان نوجوانان چاق نشان داده‌اند. چاقی در افراد جوان از آن جهت حایز اهمیت است که شروع این پدیده در سنین نوجوانی و جوانی با بروز آن در بزرگسالی و عوارض حاصل از آن در ۵۰٪ موارد همراه است.

چاقی در افراد میانسال و مسن از آن جهت حایز اهمیت است که بسیاری از بیماری‌های مرتبط با چاقی در سنین بالا بروز می‌کنند. چاقی و اضافه وزن در کودکان و نوجوانان نیز با استفاده از شاخص توده‌ی بدنی محاسبه می‌شود.

در این افراد، اگرچه، داشتن BMI مساوی یا بالاتر از صدک ۸۵ و ۹۵ به ترتیب به‌عنوان اضافه وزن و چاقی تعریف می‌شود. انجمن چاقی امریکا (AOA)، صدک ۸۵ را به عنوان شاخص اضافه وزن و صدک ۹۵ را به‌عنوان شاخص چاقی در اطفال و نوجوانان اعلام نموده است (صدک ۸۵ بیانگر BMI=۲۵ و صدک ۹۵ بیانگر BMI=۳۰ در بالغین است).

چاقی کودکان و نوجوانان